Αλλαντικά

Αλλαντικά

Τα αλλαντικά προέκυψαν από την ανάγκη να διατηρηθεί το κρέας, χωρίς να αλλοιωθεί για πολύ καιρό. Παρασκευάζονται παίρνοντας κομμάτια διαφόρων ειδών κρέατος όπου με την προσθήκη αλατιού ή και άλλων μπαχαρικών σε συνδυασμό με μεθόδους «ψησίματος» που ποικίλλουν, όπως το κάπνισμα, το βράσιμο, το ψήσιμο ή το κρέμασμα στον αέρα ή και συνδυασμός των παραπάνω μεθόδων παράγεται το τελικό προϊόν.

Αλλαντικά

Στην αρχαία Ρώμη η λέξη salumen σήμαινε τα αλατισμένα υλικά. Στον Μεσαίωνα, το συντηρημένο κρέας, κυρίως το χοιρινό, υπήρξε μια από τις βασικές πηγές τροφής.

Στην κατηγορία των αλλαντικών ανήκουν μεταξύ άλλων το ζαμπόν, η μορταδέλα, τα λουκάνικα, το σαλάμι, το προσούτο, η πανσέτα, το μπέικον, το χοιρομέρι και άλλα. Στην Ελλάδα παράγονται αλλαντικά που προέρχονται από κρέας μοσχαριού, χοιρινού, αρνιού, γαλοπούλας, ή κοτόπουλου. Τα πιο γνωστά και παραδοσιακά από αυτά είναι το απάκι, η λούτζα, το σύγκλινο, ο παστουρμάς, ο καβουρμάς, το λιόκαφτο Κυκλάδων, το νούμπουλο κλπ.